Czy przypadkiem nie ewoluują wszyscy, którzy przejmują się ulepszeniem swej sytuacji fizycznej i duchowej? Logozofia odpowiada, że nie jest to nic oprócz zanurzenia się w pozorach.

Ewolucja świadoma rozpoczyna się, według Logozofii, procesem który prowadzi człowieka do poznania samego siebie. Mówimy tutaj o ewolucji aktywnej, konstruktywnej i pozytywnej, nie o powolnej i pasywnej, która pociąga ludzi do przeznaczenia powszechnego.

Ewolucja, która zachodzi podczas istnienia bytu ludzkiego bez osobistej weryfikacji każdego z procesów wewnetrznych, których to duch jest w stanie zainicjowac proporcjonalnie do stopnia wiedzy, w którym znajdował się na początku stawienia czoła życiu, jest monotonna i potrzebuje ogromnej ilości czasu na postęp. Jest to właśnie ewolucja nieświadoma, która prowadzi ludzi do przeznaczenia nietranscendentalnego.

Proces ewolucji nieświadomej kończy się wypowiedzianą i szczerą wolą każdego człowieka do zapoczątkowania procesu ewolucji świadomej, wspomaganego, stymulowanego i podtrzymywanego przez stałą pomoc nauczań logozoficznych. Ewolucja świadoma wprowadza zmiane stanu, modalności i charakteru, sięgając po wartości wyższe, których to punktem kulminacyjnym jest anulowanie starych tendencji i narodziny nowej genialności.

Proces prowadzony przez Logozofie jest ścieżką wywyższenia wartości człowieka poprzez wiedzę, która wzbogaca życie, poszerza horyzonty oraz wzmacnia ducha napełniając go radością.

Tylko przez poznanie naszej organizacji psychologicznej i umysłowej jesteśmy w stanie kierować naszym procesem ewolucji świadomej w sposób pewny i zdeterminowany. Wysiłek w celu wzmocnienia tej wiedzy poprowadzi nas do lepszego wykorzystania energii i wyostrzenia naszej percepcji wewnetrznej, ponieważ już żaden aspekt czy detal życia wewnętrznego nie przeminie obojętny naszej obserwacji, obserwacji stałej i świadomej. Pomoże nam to udoskonalić wszystko co jest w nas do ulepszenia, co oznacza, wraz z większym dobytkiem poznań, prawdziwy awans w ewolucji.

Mówiąc krótko, Uniwersalne Prawo Ewolucji pozwala nam na maksymalne udoskonalenie, w krótkim czasie, środków do realizacji wielkiego procesu świadomego życia.

zamknij

Jest wielu, którzy chcą poznać siebie samych i przez to idealizują różne sposoby dla uzyskania swych celów mimo to, chociaż odnoszą pewien postęp, szybko przekonują się o swym niepowodzeniu. Poznanie siebie samego to zadanie największe z możliwych. To człowiek w obliczu swej własnej niewiadomej chcący ją rozwikłać. Poznając samego siebie poprzez eksplorację swego świata wewnetrznego oraz odkrycie wspaniałości, które w nim istnieją, umożliwia człowiekowi poznanie swego Stwórcy. To jednak nastanie w zgodzie z zaangażowaniem w kierunku zdobycia tego wielkiego i transcendentalnego desiderata. Krok po kroku, metoda logozoficzna prowadzi człowieka do poznania, za każdym razem bardziej dogłębnego, swego umysłu w całej okazałości swego kompleksowego systemu.

W tym właśnie tkwi poznanie samego siebie, trzeba jednak jeszcze przejść do innego bardzo ważnego aspektu tego procesu: poznania swych wad psychologicznych, które hamują i utrudniają swą obecnością ewolucję świadomą.

Dlatego więc Logozofia zaprasza człowieka do realizacji pełnego badania swej psychologii: swego charakteru, swych tendencji, swych myśli, swych zalet, swych wad oraz wszystkiego co w sposób bezpośredni lub pośredni wpływa na zdolności umysłowe za pośrednictwem stanu swego ducha. Tym właśnie zajmuje się metoda logozoficzna: prowadzeniem człowieka do nowej i pewnej postawy i zachowania poprzez poprawę siebie samego.

zamknij

Wiara może zestarzeć się na niewiedzy, jednakże jest nie do przyjęcia dla osoby inteligentnej dążącej szczerze do poznania prawdy. Osoby o krótkim zasiegu umysłowym są skłonne do łatwowierności, ponieważ nikt im nie przedstawił w sposób właściwy korzyści jakie prezentuje dla ich życia akt myślenia i ponad wszystko wiedzenia.

Nikt nie mógłby znieść, że można pozbawić człowieka poznań, które czynią go szczęśliwym. Bez dokładnej wiedzy na temat co życie i jego cel wymagaja wiedzieć, jak mógłby spełnić swój obowiązek bycia człowiekiem myślącym i wolnym? W jaki sposób mógłby zadowolić dręczące pragnienia swego ducha, jeśli jest pozbawiony jedynej możliwości zaspokojenia ich, czyli źródeł widzy?

zamknij

Nauka logozoficzna nadaje hierarchię umysłowi ludzkiemu przedstawiając go w koncepcji systemu. System ten składa się z dwóch umysłów: wyższego i zwykłego, obu o tej samej konfiguracji, jednakże różnych w swym funkcjonowaniu i w swych prerogatywach. Umysł wyższy posiada nieograniczone możliwości i jest zarezerwowany dla ducha, który to robi z niego użytek pobudzająć świadomość rzeczywistości, która łączy go ze światem transcendentalnym lub metafizycznym. Celem umysłu zwykłego jest zajęcie się potrzebami natury materialnej człowieka lub duszy i w jego zajęcia może ingerować świadomość.

Podczas gdy zadania inteligencji organizują się w umyśle zwykłym odpowiadając na dyrektywy metody logozoficznej, fakultety umysłu wyższego porzucając swą niemobilność, zapoczątkowywują stopniowo swe funkcje, łącząc zajęcia obu umysłów; oznacza to że przez stworzenie kontaktu fakultetów zwykłych z fakultetami wyższymi, uaktywnionymi przez proces świadomy, tworzy się harmonijna koordynacja ruchów, które artykułują mechanizm obu umysłów.

Inteligencja umysłu zwykłego, asymilując poznania logozoficzne, z którymi integruje się świadomość indywidualna, przewyższa limity swych możliwości kontaktując się ze sferą umysłu wyższego, przez co powiększa objętość swej zdolności twórczej i poznawczej na tyle na ile pozwala na to ewolucja reazilowana przez człowieka.

zamknij

Jaką wagę przykładamy do myśli w naszym życiu? Czy pomyśleliśmy o tym, że człowiek może być szczęśliwy lub nieszczęśliwy w zależności od swoich myśli? Że jeśli skupia sie na najlepszych, unika wielu przykrości, pułapek podczas gdy skupiając się na tych najgorszych, jego życie staje się gorzkie? Czy uważamy za niemożliwe odróżnienie jednych od drugich? Dla osoby studiującej logozofię nie jest to niemożliwe, co wiecej, stanowi to największą prerogatywę nadaną człowiekowi.

W dzisiejszych czasach myli się myśli z umysłem, zrozumieniem, funkcją myślenia, mózgiem, racją i nawet wolą, czyniąc z każdego z tych pojęć termin wspólny, który je łaczy jak gdyby była to jedna i ta sama rzecz. Logozofia podaje precyzyjne rozróżnienie tych terminów, wskazując jednocześnie na zasadniczą różnicę między umysłem oraz każdą ze zdolności umysłowych w swych poszczególnych funkcjach.

Dyscyplina logozoficzna, eksponując swe poznania, prezentuje myśli jako jedno z najbardziej transcendentalnych i najistotniejszych poznań dla człowieka. Potwierdza, że są to byty psychologiczne, które tworzą się w umyśle ludzkim gdzie rozwijają się jak i zyskują własne życie. Logozofia uczy poznawać je, identyfikowac, selekcjonować oraz używać ich z światłością i pewnością. Myśli, poza swą niematerialnościa, są tak widoczne i uchwytne jakby były z natury cielesnej. Jak dla człowieka możliwe jest patrzenie oczami i dotykanie rękami fizycznymi, myśli mogą być widziane oczami inteligencji i odczuwane rękami zrozumienia, będąc w stanie potwierdzić swą rzeczywistość subjektywną.

Mówiąc o bytach ożywionych i autonomicznych, które mogą być w jednym umyśle jak i w drugim, osoba studiująca Logozofię uczy się odróżniania własnych myśli od obcych, pozbywania się złych i pozostawiania dobrych. Nie należy jednak uważać, że ta selekcja jest łatwa czy też, że można ją przeprowadzic przez samo chcenie, nie. Istnieją myśli, które stanowią zaledwie troszke mniej od statusu bycia panami swego życia, a człowiek poddaje sie im bez oporu dlatego, że są one silniejsze od jego woli.

zamknij

Wyposarzając człowieka w godny podziwu system mentalny i nie mniej ważne systemy: uczuciowy i instynktywny, które pozwalają mu działać bez ograniczeń w obu światach: fizycznym i metafizycznym, logicznym jest przyznać, że te oto prerogatywy tak piękne i transcendentalne, które potwierdzają arkana życia, dodając również do tego prerogatywę odkupienia swej duszy ze wszystkich omyłek i popełnionych błędów, to fakty, które przemieniają człowieka w prawdziwego odkupiciela samego siebie.

Logozofia wskazuje na nieomylny fakt, że to w umyśle znajduje się zło, ktore człowiek czyni samemu sobie i swoim bliskim. Niewiedza stanowi decydujący czynnik potwierdzający wyjaśnioną powyżej prawdę. W swym półmroku, tworzą się różne myśli od najbardziej nieszkodliwych po te najbardziej zbrodnicze. Dla zła, przewodnika wszystkich błędów i wad, których człowiek staje się sprawcą, niezbędna jest walka z nim w jedyny możliwy sposób: eliminując przyczyny dające miejsce istnieniu zła. Pamietajmy, że wszystko odbywa się w umyśle człowieka. Walka ta nie jest łatwa, ale też nie niemożliwa.

Aby własne odkupienie stało się faktem, należy zacząć od nie popełniania zła: nie akumulowania więcej win i długów. To krok podstawowy; ale pojawia się pytanie: Co zrobic z już istniejącymi? Każdy błąd ma swą wielkość i swe nieuniknione konsekwencje. Nie traćmy czasu na użalanie się i nie łudźmy się, że istnieją sposoby łatwe do ucieczki przed własnymi błędami.

Praw nie łamie się bezkarnie popełniając wykroczenia i zamierzając się później z nich wyzwolić. Jednakże człowiek może, tak, odkupić stopniowo swoje błędy za pośrednictwem dobra, które oznacza rygorystyczna realizacje procesu udoskonalania się. Jeśli to dobro jest czynione w stosunku do innych ludzi, im większej ilości tym lepiej, zapewnia się zmniejszenie naszego długu pod warunkiem, że nie popełnia sie nowych wykroczeń.

zamknij

Prawa na których nauka powszechna bazuje swe badania i odkrycia służyły potrzebie uporządkowania tego, co tyczy się zachowania aktywności materialnej czy fizycznej biologicznego organizmu ludzkiego oraz wszystkich procesów istniejących w Naturze. Nie komunikują nam natomiast nic na temat prerogatyw świadomych człowieka czy też ewolucji jego możliwosci dla osiagnięcia wyższych swer ducha. Prawa uniwersalne, o których to misji informuje nas Logozofia, łączą się z normami etyki wyższej, zgodnie ze swą naturą, której to orientacja zbiega sie z drogą poznania, którą student logozofii kultywuje na porządku wyższym.

Prawa uniwersalne, o których to misji informuje nas Logozofia, łączą się z normami etyki wyższej, zgodnie ze swą naturą, której to orientacja zbiega sie z drogą poznania, którą student logozofii kultywuje na porządku wyższym. Prawa te ustalają nową relacje przyczyn i skutków, która pozwala zrozumieć, bez trudności, szeroką panorame egzystencji ludzkiej, jednocześnie naprowadzając i przepisujac normy postępowania dla zdobywania kolejnych etapów udoskonalenia.

Przyznajemy, że prawa Stworzenia są jak dotąd jeszcze bardzo mało znane przez ludzkość, dlatego większość ludzi ignoruje ich działanie. Logozofia przedstawia człowiekowi mechanizm działania praw uniwersalnych oraz pozwala mu na dostosowanie swego życia do rzeczywistosci, którą te prawa determinują, przez co człowiek wyzwala się z pustki i opresji moralnej powodowanych swą własną niewiedzą.

Zaczyna dominowac, zatem, pole najbardziej bliskie działaniu praw, czyli życie każdego człowieka. Poprzez wiedzę którą się zdobywa człowiek uczy się, że we wszechświecie wszystko dzieje się za pośrednictwem procesów. Aby urzeczywistnić obraz istoty ludzkiej, Bóg wyznaczył jej wędrówkę przez wszystkie cykle ewolucji, kierowane przez prawa najwyższe. Logicznym jest więc, że poprzez poznanie praw i wywyższenie w sobie wszystkiego co jest do udoskonalenia, będziemy coraz bardziej bliscy rozumienia jakie powinno być nasze przenaczenie i postawa.

zamknij